dhgndgh

Dit leeft al een geruime tijd bij mij.
Steeds de kar trekken is niet altijd even gemakkelijk en plezierig.
Constant voorvechter voor de kansarme.
Initiatiefnemer kampweekend, carnaval, sfinxtoernooi, jeugdbestuur maar hij merkt meteen op dit kun je niet alleen. Constant nieuwe ideeën van zichzelf maar ook vanuit de groep die hij naar buiten uitdroeg. Vanuit hoofdbestuur het voorstel gedaan jeugdbestuur te starten omdat deze steeds groter werd.

Prestatie was voor hem belangrijk maar spelvreugde schrijft hij ook met grote letters.
Hoogtepunt, bekerfinale A1 met de bus naar midden Limburg. Finale winnend afsluitend met spelers die volledig leeg gespeeld waren. Spelers die op de C jeugd vaker met dubbele cijfers verloren maar door die periode sterker geworden zijn en konden incasseren.

Iedere nieuwe jeugdprins(ses) waren mini hoogtepunten. Een goede afloop van ons jaarlijks jeugdkamp staan mij nog helder voor de geest. Dit waren op zich staande hoogtepunten van het kamp. Ook de speurtochten waren onvergetelijk zeker gezien het feit dat er nog nooit een jaar voorbij is gegaan zonder dat er mensen verdwaalden. Absoluut hoogtepunt was de Ardennen.

Hier vertrokken spelers in T-shirt op een lekkere vrijdagavond, om vervolgens drijfnat bibberend van de kou om 4 uur s'morgens terug te keren. Zij hadden zich na een tocht vol verschrikkingen, aardeduister diverse onderdompelingen in het moeras zich gevonden op ongeveer 10 km van onze verblijfplaats. Sportief is het Pinkstertoernooi wat wij al meer dan 25 jaar mee organiseren voor mij persoonlijk ook ieder jaar opnieuw een geweldig festijn.

Wat ik zeer zeker moet vermelden zijn de sociale contacten die steeds wisselend een constante voeding waren om door te gaan. Heel bijzondere was het team dat het gehele seizoen geen wedstrijd wist te winnen maar als groep kampioen werd in saamhorigheid en teamspirit om met de woorden van Nol te spreken. Een absoluut dieptepunt was er niet echt, voor mij als mens was het vertrek van iedere speler een kleine nederlaag. Sportief staat mij nog helder voor de geest de doodstrap die Bjorn Crolla kreeg en voor hem persoonlijk zeer vergaande consequenties had.

Onenigheid op het veld en spelers onderling vond ik een verschrikking maar gelukkig doet zich dit zelden voor. De doorstroming al die jaren was ook een grote drijfveer van het totale jeugdgebeuren. De vruchten hiervan zijn ieder jaar opnieuw zichtbaar. Al jaren helpt de jeugd zeker op het einde van het seizoen de senioren uit de nood.
Met leed in het hart nemen er de nodige afscheid zij willen hun geluk ergens anders beproeven.

Maar gelukkig keren hiervan de nodige na enige tijd weer terug. Want bij ons is het ten slotte het gras het groenste. Ook dit seizoen leveren wij 8 jonge beloftevolle spelers af aan de senioren. Met de nieuwe trainer Bert Hollanders zijn hierover al goede afspraken gemaakt. Gegeven is dat zij allemaal in een dipje geraken, hoe goed ze ook kunnen voetballen en begeleid worden.

Verandering tijdens 20 jaar voorzitter. Betrokkenheid van ouders baart mij eigenlijk wel zorgen. Enerzijds volgens mij te wijten aan de veranderde maatschappij, maar ook zeer zeker door het mondiger worden van de jeugd. Ook het enorme aanbod aan activiteiten levert op een stukje individualisme wat ten koste gaat van wat wij vroeger noemden clubliefde. Druk op de kinderen wordt steeds groter niet alleen bij het spel maar ook op de schoolprestaties.

Winnen wordt voor steeds meer mensen een moeten hierdoor gaat spelvreugde en kameraadschap verloren en dat is erg jammer.
Aanstellen van een jeugdcoördinator was ook een hele ommekeer in onze organisatie. Hierdoor werd het niveau omhoog gekrikt. Maar zeer zeker de onderlinge samenwerking tussen de teams kwam dit ten goede. Was volgend jaar niet een beter moment geweest om afscheid te nemen? Nee, ik worstel zoals dat al eerder gezegd hier al langer mee.

Voor mij zelf is dit het juiste moment. Nieuwe start op nieuw complex als alles "goed"gaat. De nieuwe mensen kunnen met een frisse kijk op de zaak hier naar toe gaan werken het komende seizoen. Samenwerking met het hoofdbestuur was geen enkel punt van discussie. Ook zij hebben de jeugd hoog in het vaandel staan. Niets was onbespreekbaar al die jaren. Een nieuw initiatief van de KBVB en gemeente is de verenigingsbegeleider.

Samen wordt de organisatie onder een vergrootglas gelegd. Dit moet er toe
leiden dat wij gaan groeien en gezonder cq vitaler worden als vereniging en de
strijd aan gaan om te overleven in een snel veranderende maatschappij.
Afsluitend zijn de jaren met alle hoog en diepte punten omgevlogen. Ik heb dit
mogen doen met veel plezier. Ik wil een ieder bedanken die hieraan heeft
meegewerkt. Jullie zijn nog niet van mij af.

Ik ga mij bezighouden met het ondersteunen van het totale clubgebeuren. Mij daar inzetten waar mijn jarenlange ervaring het meeste tot zijn recht komt.
Enkele onderwerpen die al lopen en nog verder uitgewerkt worden zijn b.v. spelersraad, ouders graag gezien, normen en waarden, imago bewust worden vereniging. Kort gezegd onze club VV Standaard in zijn totaliteit naar een hoger niveau tillen.